Najbardziej niezwykłe dzieła człowieka i natury (część 7)

Średnia szerokość wodospadu wynosi 10783 metrów, maksymalna długość — 12954 metrów. Całkowita wysokość spadku wody wynosi 21 metrów. Całkowita długość kaskad wynosi 9,7 km wzdłuż rzeki.

Wodospad składa się z kilku tysięcy wysp, niezliczonych odnóg wodnych i strumieni, nadając temu obszarowi nazwę „Si Phan Don”, co oznacza „4000 wysp”.

W porze monsunowej powodzie rzeki całkowicie pochłaniają wodospad, a na jego miejscu tworzy się gwałtowny, burzliwy nurt z licznymi wirami, progami i różnicami poziomów wody. Wodospady Khon są główną przeszkodą dla żeglugi na rzece Mekong.

Rocznie nad Morzem Czerwonym spada nie więcej niż 100 mm opadów atmosferycznych (i to tylko w niektórych miejscach i wyłącznie zimą), podczas gdy odparowuje w tym czasie 20 razy więcej — 2000 mm. Oznacza to, że każdego dnia z powierzchni morza odparowuje ponad 0,5 cm wody. Przy tym żadne znaczne rzeki ani strumienie nie wpadają do Morza Czerwonego.

Przy całkowitym braku dopływu wody z lądu deficyt wody w morzu uzupełniany jest wyłącznie przez wodę z Zatoki Adeńskiej. W cieśninie Bab al-Mandab istnieją jednocześnie prądy wpływające do Morza Czerwonego i wypływające z niego. Rocznie do morza dopływa niemal 1000 km³ wody więcej, niż wypływa, co rekompensuje odparowanie z jego powierzchni.

A co z dobrze znanym Morzem Martwym? Tak, woda w nim jest prawie 10 razy bardziej słona niż w oceanie. Morze Martwe to jeden z najbardziej zasolonych zbiorników wodnych na Ziemi. Jego zasolenie wynosi 300–310 ‰, a w niektórych latach nawet do 350 ‰. Jednak Morze Martwe to nie morze, lecz jezioro. Morza zazwyczaj łączą się z oceanem światowym za pośrednictwem cieśnin, a Morze Martwe nie ma połączenia z oceanem.

Drzewo Tule rośnie w Meksyku w stanie Oaxaca, w mieście Santa María del Tule, na placu obok kościoła. To drzewo to Taxodium meksykańskie lub cyprys meksykański.

Początkowo, ze względu na grubość drzewa, sądzono, że to kilka różnych drzew zrośniętych razem, ale badania DNA potwierdziły, że jest to jednak jedno drzewo.

Wysokość drzewa bardzo trudno zmierzyć ze względu na szeroką koronę, ale uważa się, że wynosi 35 metrów. Wiek drzewa jest nieznany i szacowany na od 1200 do 3000 lat, a według jednej z hipotez — około 6000 lat.

Najgrubsze drzewo nosi nieoficjalny przydomek „drzewo życia” ze względu na wizerunki różnych zwierząt, które rzekomo można dostrzec na jego pniu.

Nietypowy wygląd świątyni uczynił ją jedną z głównych i najczęściej odwiedzanych atrakcji Barcelony w Hiszpanii. Po zakończeniu budowy będzie to najwyższy chrześcijański kościół na świecie.

Decyzja inicjatorów budowy świątyni przewidywała, że finansowanie prac będzie pochodzić wyłącznie z datków wiernych, co jest jedną z przyczyn tak długiej budowy. Dodatkowym powodem opóźnień jest skomplikowana obróbka kamiennych bloków. Zgodnie z komputerowym modelem, każdy z nich wymaga indywidualnej obróbki i dopasowania.

Katedra Świętej Rodziny to prawdziwie unikalne zjawisko architektoniczne, łączące pokolenia i epoki, dające wyjątkową możliwość nie tylko dotknięcia historii, ale również uczestnictwa w jej tworzeniu. Przez półtora wieku budowla rośnie, zmienia się i wzbogaca.

Twórcy tego samochodu postawili sobie dwa cele: stworzenie pięknego, czterodrzwiowego coupe oraz osiągnięcie nowego poziomu w dziedzinie aerodynamiki. Współczynnik oporu powietrza Mercedes-Benz Concept IAA wynosi 0,25 w standardowym trybie oraz 0,19 po aktywowaniu aerodynamicznych elementów nadwozia.

Bez aerodynamicznych elementów obwodowych samochód jest eleganckim czterodrzwiowym coupe o proporcjach idealnych dla optymalizacji aerodynamiki: szyby są równo z nadwoziem, klamki drzwi są schowane, podwozie jest osłonięte, a prześwit wynosi zaledwie 100 mm.

Taipany to rodzaj bardzo jadowitych węży, obejmujący trzy gatunki: taipan przybrzeżny, taipan pustynny i Oxyuranus temporalis. Ukąszenie tych węży jest uważane za najbardziej niebezpieczne spośród współczesnych węży — przed wynalezieniem antidotum (w 1955 roku) śmiertelność po ukąszeniu taipana wynosiła ponad 90%.

Najbardziej jadowitym gatunkiem z rodzaju taipanów, jak już wspomniano, jest taipan pustynny (znany także jako taipan śródlądowy). Jednak taipan pustynny jest mniej agresywny niż taipan przybrzeżny. Wszystkie udokumentowane przypadki ukąszeń taipana pustynnego były wynikiem nieostrożnego obchodzenia się z nim.

Węże tego gatunku występują w centralnej części kontynentu australijskiego. Zasiedlają suche równiny i pustynie, chowając się w szczelinach i rozpadlinach ziemi, co sprawia, że są trudne do zauważenia.

Dorosły wąż może osiągnąć długość 1,9 metra, rzadziej do 2,5 metra. Kolor grzbietu waha się od ciemnobrązowego do słomkowego. Taipan pustynny jest jedynym wężem w Australii, który zmienia kolor w zależności od pory roku: zimą (czerwiec-sierpień), gdy nie jest tak gorąco, wąż jest zauważalnie ciemniejszy. Głowa może stać się błyszcząco czarna.

W locie poziomym sokół wędrowny ustępuje prędkością jerzykowi. Jednak podczas charakterystycznego dla niego polowania (wysokoprędkościowego nurkowania) nie ma sobie równych pod względem szybkości.

Podczas polowania sokół siedzi na czatowni lub szybuje na niebie. Po zauważeniu zdobyczy wznosi się ponad nią i gwałtownie nurkuje, uderzając ją złożonymi i przyciśniętymi do ciała nogami. Uderzenie pazurami tylnych palców bywa tak silne, że nawet u dość dużej ofiary może odpaść głowa.

Sokół wędrowny to drapieżny ptak z rodziny sokołowatych, wielkości gołębia miejskiego. Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Głównym obiektem polowań tego sokoła są ptaki średniej wielkości, takie jak gołębie, szpaki, kaczki i inne gatunki wodne lub przywodne, rzadziej drobne ssaki.

Karłowate świnie występują u podnóży i na południowych stokach Himalajów, w Nepalu, Bhutanie i północno-zachodnim Assamie. Są to bardzo skryte zwierzęta.

Samiec na stałe przebywa w stadzie składającym się z jednej lub dwóch samic i ich potomstwa. Energicznie broni swojego stada przed wrogami, atakując z głośnym chrząkaniem nawet człowieka.

Karłowate świnie prowadzą dzienny tryb życia i zdobywają pożywienie w ciągu dnia. Poszukiwanie pożywienia zajmuje zwykle od 6 do 10 godzin dziennie, z przerwą w południe, aby uniknąć upału. Są wszystkożerne i żywią się głównie korzeniami, bulwami i inną roślinnością, a także owadami, gryzoniami, jajami, młodymi ptakami i drobnymi gadami.

Karłowate świnie odgrywają ważną rolę ekologiczną w swoich ekosystemach, ponieważ używając ryja do zdobywania pożywienia, nie tylko rozpraszają nasiona roślin, ale również poprawiają jakość gleby. Czasami padają ofiarą pytonów i drapieżników.

Karłowate świnie stały się bardzo rzadkie. Od wielu lat żadnemu zoologowi nie udało się ich spotkać na wolności. Szacuje się, że ich populacja liczy mniej niż 250 dorosłych osobników. Z tego powodu karłowata świnia została wpisana do Czerwonej Księgi IUCN jako gatunek „krytycznie zagrożony”.

Karłowata świnia znajduje się pod ochroną Aneksu I indyjskiego prawa o ochronie dzikiej przyrody z 1972 roku, który zapewnia absolutną ochronę i przewiduje najsurowsze kary dla naruszycieli. Karłowaty dzik został również wpisany do Aneksu I CITES, który obejmuje wszystkie gatunki roślin i zwierząt zagrożonych wyginięciem.

Budowa statku rozpoczęła się w kwietniu 2019 roku i została zakończona w 2022 roku w stoczni Chantiers de l'Atlantique we Francji. Jest to piąty statek w klasie wycieczkowców Oasis.

Wonder of the Seas ma 18 pokładów. Statek mieści 5734 pasażerów przy zakwaterowaniu w pokojach dwuosobowych, a maksymalna pojemność wynosi 6988 pasażerów oraz 2300 członków załogi. Posiada 16 pokładów dla gości, 20 restauracji, 4 baseny i 2867 kabin.

Infrastruktura statku obejmuje dziecięcy park wodny, plac zabaw, pełnowymiarowe boisko do koszykówki, lodowisko, symulator surfingu, zjazd na linie o wysokości 10 pokładów, teatr na 1400 miejsc, otwarty teatr wodny na 30 miejsc, platformy o wysokości 9,1 metra oraz dwie ścianki wspinaczkowe o wysokości 13 metrów.

Jak na wszystkich statkach klasy Oasis, jedną z atrakcji na pokładzie jest Centralny Park, składający się z ponad 10 000 prawdziwych roślin.