Fakt czy fikcja: fałszywe stwierdzenia na temat otaczających nas ciał i substancji

Delikatne uderzenie młotka zrobi z jednego dużego diamentu wiele małych. Jednak nie zawsze trzeba sięgać po narzędzia: małe brylanty osadzone w pierścionkach lub kolczykach mogą zostać zniszczone przypadkowym uderzeniem o meble, ścianę lub futryny drzwi.

Diament i brylant — różne nazwy tego samego kamienia. „Diament” to nazwa minerału, a „brylant” to termin jubilerski, oznaczający jeden z rodzajów szlifowania kamieni szlachetnych.

W glebie i zbiornikach wodnych znajduje się wiele odpadów z działalności przemysłowej człowieka. W związku z tym para wodna tworząca chmury może zawierać kwasy, zasady i inne rozpuszczalne w wodzie związki.

Nawet w zwykłej temperaturze pokojowej najzwyklejsze szkło okienne pozostaje cieczą, ale bardzo lepką. Wciąż płynie, ale z prędkością ledwo dostrzegalną dla najczulszych przyrządów.

Dziś można wyróżnić 4 stany skupienia, które teoretycznie mogą przyjąć dowolne substancje: to gaz, ciecz, faza stała i plazma.

W rzeczywistości są 4 takie metale: wszystkim znana rtęć, mniej znane gal, cez i frans.

W rzeczywistości osm i iryd to najgęstsze, a więc najcięższe metale na Ziemi.

W przestrzeni kosmicznej istnieją obiekty, których gęstość jest setki, tysiące i miliony razy większa, na przykład substancja białych karłów (zgasłych gwiazd, których rozmiary są zbliżone do rozmiarów Ziemi).

Wszystko zależy od ciśnienia środowiska zewnętrznego lub ciśnienia wewnątrz naczynia. Na przykład w górach bez specjalnych środków nie można zagotować wody, a w kotłach elektrowni cieplnych woda nie wrze nawet przy +300 °C.

Istnieją tworzywa sztuczne, które nie ustępują pod względem charakterystyki metalom. Na przykład fluoroplasty, w tym teflon, mają najwyższą wytrzymałość i zachowują swoje właściwości w temperaturach od –70 do +350 °C.

O zadziwiających właściwościach teflonu i jego zastosowaniach przeczytaj w naszym artykule ☛

Rzeczywisty rezultat będzie przeciwny. Każdy z nas na pewno nie raz widział, jak dwa kawałki gładkiego szkła dosłownie sklejają się ze sobą. Ten efekt jest bezpośrednio związany z polerowaniem: gdy szkło jest bardzo gładkie i nie ma mikroskopijnych nierówności, zaczyna działać siła przyciągania między atomami lub cząsteczkami dwóch stykających się powierzchni.

Krople mają kształt małych kulek lub kulek z spłaszczoną podstawą. Podczas spadania kropla znajduje się jakby w stanie nieważkości, a w warunkach braku przyciągania wszystkie ciecze przyjmują naturalny kształt — kulę.

Ta właściwość jest wykorzystana przy produkcji myśliwskiej śrutu ołowianego. Na samym szczycie wysokiej wieży (do 45 metrów i więcej) znajduje się specjalne „sito” z otworami o określonej średnicy. Do tego „sita” wlewany jest stopiony ołów, który, przechodząc przez otwory, spada na dno wieży. W czasie lotu metal przybiera kształt kulisty i zastyga. Śrut wpada do zbiornika z wodą, która amortyzuje uderzenie.

W wodzie morskiej znajdują się prawie wszystkie pierwiastki z tablicy Mendelejewa. Oprócz 27,2 gramów chlorku sodu, znanego jako zwykła sól kuchenna, w jednym litrze wody morskiej znajduje się 3,8 gramów chlorku magnezu, 1,7 gramów siarczanu magnezu, 1,3 gramów siarczanu potasu, około 1 gram siarczanu wapnia i inne.

100%-owy alkohol istnieje, jest aktywnie stosowany w przemyśle chemicznym, jako dodatki do paliw samochodowych i rakietowych, w przemyśle perfumeryjnym i innych gałęziach. Ale w napojach alkoholowych się nie stosuje.

Polerowanie powierzchni lustrzanej ma sens tylko do pewnego momentu, kiedy mikro nierówności będą mniejsze od długości fali.

Dla światła jest całkowicie obojętne, na jaką powierzchnię pada — idealnie gładką, całkowicie pozbawioną mikro nierówności, czy z mikroszorstkościami — w obu przypadkach odbicie będzie takie samo.