Fakt czy Mit | Prawa fizyki: obalamy fałszywe twierdzenia podejściem naukowym

Spadająca z wieżowca moneta nie tylko nie osiągnie „śmiertelnej” prędkości, ale po dwóch–trzech sekundach spadania przestanie ją nabierać. Opór powietrza zrównoważy przyspieszenie swobodnego spadania i moneta przez większość drogi będzie spadać z równomierną prędkością. Dlatego nie ma znaczenia, z jakiej wysokości zostanie rzucona: z 300 m czy z 3 km — wynik będzie taki sam. Gdyby wszystkie ciała spadające w atmosferze poruszały się z przyspieszeniem, to śmiertelny byłby nawet zwykły deszcz.

Zaprzeczeniem tego błędnego przekonania są zwykłe piorunochrony, zainstalowane na każdym domu, wieży, kominie fabrycznym czy jakimkolwiek innym wysokim budynku. Im wyżej zainstalowany piorunochron, tym częściej uderzają w niego pioruny.

Ciecze wywierają ciśnienie na wszystkie strony, w tym do góry. W przeciwnym razie każde ciało, znajdujące się w wodzie, natychmiast opadłoby na dno i o pływaniu nie byłoby mowy.

Koty nie rozbijają się, ponieważ nie biologia i fizjologia wchodzą tu w grę, ale fizyka. Wraz ze wzrostem wysokości prawdopodobieństwo śmierci kota nie wzrasta. Wszystko dlatego, że podczas lotu koty rozkładają łapy tak szeroko, jak to możliwe, zwiększając w ten sposób powierzchnię przekroju poprzecznego. Mówiąc prościej, ciało zwierzęcia zaczyna działać jak spadochron, zwiększając opór i zmniejszając prędkość. Tutaj główną rolę odgrywają prawa mechaniki i aerodynamiki.

W rzeczywistości bez tarcia wszystkie ciała zaczęłyby się poruszać, dążąc do osiągnięcia najniższego punktu. Klocki hamulcowe, koła pasowe i paski, opony i droga nie będą doświadczać wzajemnego tarcia, a więc nie będą działać. Nasze domy natychmiast by się rozsypały: zaprawa przestanie trzymać cegły, bo są one mocowane tylko dzięki tarciu.

Teoretycznie na Księżycu człowiek może skoczyć na wysokość 2–3 m, jednak jeśli będzie to robić bez skafandra i po długim przygotowaniu. Jeśli skoczy na Księżycu z taką samą siłą jak na Ziemi, istnieje duże prawdopodobieństwo, że poleci nie w górę, ale do przodu lub do tyłu, uzyskując przy tym dodatkowy moment obrotowy.

Inne błędne przekonania o kosmosie przeczytaj w naszym artykule ☛

W pewnych warunkach niebezpieczne może być napięcie 10–15 woltów; a przeciwnie, prąd o napięciu 10000 woltów może nie wyrządzić żadnej szkody. Należy brać pod uwagę nie tylko napięcie, ale również natężenie prądu elektrycznego.

Każda zmiana ilości energii w ciele nieuchronnie prowadzi do zmiany jego masy. O ile zmieni się masa litra wody, pobranej w temperaturze pokojowej i doprowadzonej do wrzenia? Niewiele. Ale tona wody już da wskaźnik, znajdujący się na granicy błędu instrumentalnego: 1 000 kg wody, doprowadzonej do wrzenia, stanie się cięższa o 0,000005 g.

Pod próżnią rozumiemy przestrzeń całkowicie wolną od jakiejkolwiek materii — absolutną pustkę. Jak to nie dziwne, ale wszystkie otaczające nas ciała składają się z pustki. Nawet my sami mamy więcej próżni niż materii. To naprawdę tak: gdyby udało się zbliżyć elektrony do jąder w naszych atomach, rozmiary ciała zmniejszyłyby się 100 tysięcy razy, ale masa pozostałaby taka sama.

Jeśli nie podejmie się środków ostrożności, można się dość mocno rozbić o wodę. Aby uniknąć obrażeń, sportowcy przez wiele lat uczą się grupować i stosunkowo swobodnie wchodzić do wody, która swoim oporem stopniowo zmniejsza prędkość człowieka.

W rzeczywistości to zablokuje koła i samochód zacznie ślizgać się. Wszystko zależy od siły tarcia. W różnych przypadkach koła i sam samochód zachowują się inaczej, o czym należy pamiętać za kierownicą.

Podczas biegu w bezwietrznej pogodzie zmoknięcie będzie następować nie tylko z góry, ale i z przodu. Tym samym zwiększa się powierzchnia szybko poruszającego się ciała, na którą padają krople, co zwiększa całkowitą masę wody, która spadła na ciało w określonym czasie.