Fakt lub Mit: Obalamy mity o ssakach

Jeśli mysz nie zje nic przez dwa dni, może łatwo umrzeć z głodu. Ale dlaczego szczury gryzą ołowianą osłonę kabli lub beton? Zwierzęta te potrzebują ostrych zębów, a ponieważ rosną przez całe życie, muszą je ciągle ścierać i zaostrzać.

Oczywiście, że się mszczą. Doskonałym przykładem są meduzy żyjące w Oceanie Spokojnym w pobliżu Wielkiej Rafy Koralowej. Jeśli zaatakujesz taką meduzę, zaczyna wydzielać substancje, które przyciągają drapieżne rekiny. To samo dzieje się, jeśli meduza zostanie zraniona lub rozerwana na kawałki.

Jak powstał taki mechanizm, nie jest jasne, ale fakt jest oczywisty: wystarczy skaleczyć tego jamochłona, a rekiny zaczynają się zbiegać do miejsca zdarzenia, szukając pożywienia.

Woda jest przechowywana nie w garbach, ale w całym ciele wielbłąda. Garby służą do magazynowania tłuszczu i ochrony przed palącym słońcem.

Tajemnica zagadkowych kręgów została rozwiązana. Na wyspie Tasmania (koło Australii) znajdują się pola makowe, dostarczające opium dla przemysłu medycznego, z którego produkuje się morfinę i barbiturany. Pracownicy plantacji doskonale wiedzą, że to kangury i owce odwiedzają pola, by posilić się dojrzałymi makówkami.

Zachowanie zwierząt staje się wtedy dziwne: wydają się wpadać w trans, nie zauważając niczego wokół, i powoli krążą, poruszając się po okręgu. Stan odurzenia trwa wystarczająco długo, by kangury zdążyły wydeptać wyraźne okręgi, jakby narysowane cyrklem.

W rzeczywistości zebry bronią się przed owadami, w szczególności przed muchą tse-tse, przenoszącą śpiączkę, plagą Afryki Środkowej i Południowej. Ze względu na specyfikę widzenia owadów, pasy zebry wyglądają jak rozmyta plama, dezorientując muchę i sprawiając, że nie potrafi zlokalizować swojej ofiary.

Naukowcy nazywają nietoperzami-wampirami południowoamerykańskie nietoperze ze względu na ich upodobania żywieniowe podobne do menu bajkowych stworzeń. Te nietoperze są unikalne, bo po zranieniu skóry zwilżają ranę śliną zawierającą antykoagulanty i zlizywują wyciekającą krew, która nie krzepnie nawet po tym, jak zwierzę się nasyci.

Do tej pory nie odnotowano śmiertelnych przypadków spowodowanych samym ukąszeniem wampira. Za to wiele osób zmarło na skutek wścieklizny, którą te zwierzęta przenoszą.

W rzeczywistości koala to torbacz. Jest to niewielki roślinożerny ssak, który większość swojego życia spędza na ulubionych eukaliptusach. W ciągu dnia koala śpi, usadowiony na gałęzi drzewa, a w nocy wspina się po drzewach w poszukiwaniu pokarmu. Nawet gdy nie śpi, zwykle siedzi bez ruchu przez wiele godzin. Koala pozostaje nieruchomy przez 16–18 godzin na dobę.

Ogromna liczba zwierząt w zoo po prostu rozkwita. Najbliżsi nasi krewni w świecie zwierząt — naczelne, takie jak szympansy, goryle, orangutany — żyją znacznie dłużej w zoo, niż na wolności, jeśli zapewnić im odpowiednią opiekę.

Naturalne odcienie futra niedźwiedzia polarnego mogą sięgać od ciemnoszarego do żółtawego. Ale skóra niedźwiedzi jest ciemna, prawie czarna. To nie kaprys natury, ale przydatna adaptacja, dzięki której niedźwiedź może się ogrzać na słońcu, mimo że jego futro odbija światło.

Był przypadek, gdy niedźwiedź polarny stał się zielony. Miało to miejsce w zoo w Moskwie. Okazało się, że w wilgotnych i ciepłych warunkach futra zwierząt osiedliły się i rozmnażały jednokomórkowe glony, co nadało niedźwiedziowi niezwykły odcień.

W Ameryce Północnej żyje rogaty diabeł teksaski. W razie zagrożenia, gdy nie uda mu się ukryć, nadyma się prawie dwukrotnie i podnosi wszystkie łuski i wyrostki. Jeśli drapieżnik nie jest zniechęcony, wówczas używa ostatniej linii obrony: wystrzeliwuje własną krwią z kącików oczu w pysk napastnika. Krew jest lekko trująca i nieprzyjemna w smaku, co zwykle zniechęca drapieżnika.

Lemmingi to niewielkie gryzonie przypominające chomiki. W surowych warunkach północy zdarza się, że jedzenia jest dużo, ale gdy nagle nastaje zima, lemingi zaczynają szukać pokarmu. Spotykając wodną przeszkodę, gromadzą się na brzegu, nie mogąc zawrócić. Stopniowo napierające tylne szeregi spychają te z przodu do wody, gdzie, nie mając szans, toną.

Gdyby mangusta pozwoliła się ugryźć, zginęłaby szybciej niż człowiek. Mangusty nie szukają walki ze wężami, jak opowiada Kipling, i starają się unikać konfliktu, jeśli to możliwe.

Warto powiedzieć, że mangusty są tak zwinne, że niemal zawsze udaje im się unikać ukąszeń węży. Ponadto chronią je szorstkie włosy i gruba skóra.

Więcej interesujących faktów o mangustach znajdziesz w naszym artykule ☛